Gelibolu Yarımadası'nın ucunu geride bırakıp batıya döndüğünüzde Gökçeada önce ufukta koyu bir çizgi olarak belirir. Sonra tepeler, zeytinlikler ve kıyıdaki kayalıklar birer birer ayrışır. Gökçeada'ya tekneyle gitmek, Ege'nin kuzeyinde başka bir denize girmek demektir: su daha koyu, ufuk daha açık, rüzgar ise günün planını sizden önce yapar. Türkiye'nin en büyük adası, güneyin kalabalık koylarından sonra insana ilk anda neredeyse boş gelir.
Adayı gelecek sezon tekneyle gezmeyi düşünüyorsanız, haritadan önce bu rüzgarı tanımak gerekir.
Adaya varış
Çanakkale Boğazı'ndan çıkarak geliyorsanız ilk dikkat edilecek şey ada değil, gemi trafiğidir. Boğazın ağzında büyük gemiler sık ve düzenli geçer; rotalarını kesmeden, telsizi açık tutarak ve onları erkenden görerek ilerleyin. Açığa çıktıktan sonra deniz genişler, ada da yavaş yavaş büyür.
Feribotlar adanın doğusundaki Kuzu Limanı'na yanaşır; kendi teknesiyle gelenler için asıl adres biraz kuzeydeki Kaleköy'dür. Tepedeki kale kalıntısının altında küçük bir liman, balıkçı tekneleri ve denize bakan birkaç lokanta vardır. Burada geçirilen bir gece, adanın ağır temposunu anlamanın en kısa yoludur.
Kaleköy'ün hemen yanındaki Yıldız Koyu, Türkiye'nin ilk sualtı milli parkı olarak bilinen alanın kıyısındadır. Suyun berraklığı burada kendini hemen belli eder; teknenin gölgesi dipteki kayaların üstüne düşer. Koruma alanında demirleme, avlanma ve dalış için ayrı kurallar olabilir, bu yüzden gitmeden önce güncel yerel duyurulara bakın.
Rüzgarla yaşamak
Gökçeada'da günü saat değil rüzgar belirler. Ege'nin kuzeyinde rüzgar sık eser ve çoğu zaman kuzeyden gelir; açık denize bakan kıyılarda dalga kısa sürede büyür. Adanın güneydoğusundaki Aydıncık'ın uzun kumsalı ve arkasındaki Tuz Gölü, rüzgar sörfü ve uçurtma sörfü yapanların buluşma yeridir. Orada rüzgar bir nimet, demirdeki bir tekne için ise sabır sınavıdır.
Bu yüzden ada çevresinde koy seçimi haritaya değil hava tahminine bakılarak yapılır. Kuzeyden esen bir günde güney kıyısındaki koylar, örneğin Laz Koyu ile Kapıkaya çevresi, daha sakin kalır. Lodosta tablo tersine döner: güneyden gelen dalga Aydıncık önünü hareketlendirir, kuzeydoğudaki Kaleköy limanı ise daha rahat bir sığınak olur. Gece demirde kalacaksanız rüzgarın gece yön değiştirme ihtimalini hesaba katın ve demirin tuttuğunu karanlık çökmeden kontrol edin.
Zeytinli'nin taş evleri ve dibek kahvesi, Tepeköy'ün yamaçtaki sokakları gibi adanın iç tarafı da rüzgarlı günlerin iyi bir planıdır. Tekne limanda dururken karada geçen bir öğleden sonra, Gökçeada'yı denizden görmek kadar akılda kalır.
Sakin bir sabah
Rüzgarın henüz uyanmadığı sabahlar adanın en güzel saatleridir. Su cam gibi durur, kıyıdaki her taş dipte seçilir. Teknenin kıçına bağlı Premium Teak Platform 4.10 m böyle sabahlarda suya inmenin en rahat yoludur: 410 x 205 cm'lik zeminde board'u şişirip hazırlar, kenardan doğrudan suya bırakırsınız. Platformu bağlarken halatların pervaneden uzak durması gibi ayrıntılar rehberin bağlama bölümünde anlatılıyor.
Mariner 10’6” SUP Board kıyı boyunca hafif turlar için düşünülmüş bir board: 320 x 80 x 15 cm ölçüsünde, drop-stitch kumaş ve takviyeli PVC'den yapılmış, şişirildiğinde sert. Kaymaz, dokulu güverte pedi ıslak ayakta tutar; güvertedeki lastik bağlama alanına bir su şişesi ve ince bir rüzgarlık sıkıştırabilirsiniz. Kayalıkların dibindeki renkler, kıyıya paralel kürek çekerken teknenin güvertesinden göründüğünden çok daha yakındır. Kıyı turu için başka bir model düşünüyorsanız SUP board sayfasına göz atın.
Sabah turunda da tekneyle göz teması kopmamalı. Teknede kalan biri board'u görebilmeli, siz de tekneyi; kıyıya paralel gidip aynı yoldan dönmek, adayı tanımadığınız ilk günlerde en sağlam plandır. Rüzgar çıkmaya başladığında turu kısa kesip tekneye dönün. Güney kıyısında kuzey rüzgarı karadan denize doğru eser ve board'u fark ettirmeden açığa iter. Gökçeada'da sabah turu bu yüzden kısa tutulur: rüzgar uyanmadan çıkılır, uyandığında dönülür.
