Gemiler Adası'nda bir sabah: kalıntılar ve berrak su

Gemiler Adası'na sabah erken yaklaşan bir teknenin güvertesinden önce çamlar görünür, sonra yamaçlar arasında taş duvarlar seçilmeye başlar. Kıyıya yaklaştıkça su öyle berraklaşır ki demirin zinciri dibe inerken baştan sona izlenebilir. Fethiye'nin batısında, Kayaköy kıyısının hemen açığındaki bu küçük ada, gelecek sezon bu kıyılarda tekneyle dolaşacaklar için bir sabahı hak eder.

Adaya yaklaşırken

Fethiye ya da Ölüdeniz yönünden gelirken kıyı boyunca çamlarla kaplı yamaçlar suya dik iner; ada bu yamaçların önünde küçük ve yeşil bir tepe gibi durur. Ada ile ana kara arasında dar ve sakin bir su kalır. Tur tekneleri gün içinde gelip gider; öğleye doğru bu dar su hareketlenir, motor sesleri birbirine karışır. Erken gelen tekne hem yer seçme şansını hem de adanın sessiz halini yakalar. Demirlemeden önce dibin kum mu taş mı olduğuna bakın ve zincirin salınım alanını komşu teknelerle birlikte düşünün.

Adaya çıkış ören yeri kurallarına bağlıdır. Giriş, ziyaret saatleri ve kıyıya yanaşma için güncel yerel duyurulara bakın. Tender ile iskeleye yaklaşırken pervaneyi yüzenlerden uzak tutun ve yavaş gelin.

Adaya çıkarken teknede birinin kalması iyi bir alışkanlıktır. Dar suda rüzgar dönerse ya da yeni gelen bir tekne zinciri sizinkinin üstüne atarsa, müdahale edecek biri olur. Tenderı iskeleye kısa bağlayın ve tur teknelerinin yanaşacağı yeri boş bırakın.

Kalıntılar arasında

Gemiler Adası'ndaki yapılar Bizans dönemine aittir. Yamaç boyunca kiliseler, şapeller ve evlerin duvarları uzanır; en çok akılda kalan, adanın tepesindeki kiliseye doğru çıkan, üstü kemerli uzun yoldur. Bu yolun gölgesinde yürürken ışık kemer aralıklarından şerit şerit içeri düşer. Adanın Aziz Nikolaos ile ilişkilendirildiği anlatılır; kıyıdaki bazı duvarlar ise bugün suyun altında kalmıştır ve sığ suda yüzerken görülebilir.

Ören yerinde kurallar basit ama önemlidir: duvarlara tırmanmayın, taş ya da seramik parçası almayın, işaretli patikadan çıkmayın. Yamaçta gölge azdır; şapka, su ve kaymayan bir ayakkabı terlikten çok daha iyi iş görür. Taş yolu sabahın serinliğinde çıkmak, öğle sıcağında çıkmaktan çok daha kolaydır. Kalıntıların bir bölümü kazı ya da onarım nedeniyle kapalı olabilir; yanınıza aldığınız çöpü de geri götürün, çünkü adada bırakılan her şey orada kalır. Tepeye çıktığınızda körfezin öbür ucundaki adalar ve aşağıda demirli tekneniz aynı manzarada birleşir.

Karşı koyda yüzme molası

Kalıntılardan dönüş genellikle suya atlamakla biter. Ana karaya bakan koyda demirli teknenin kıçına bağlanan Premium Teak Platform 2.05 m bu molayı rahatlatır: 205 x 205 cm'lik kare zemin, yüzenlerin merdivene asılmadan çıkıp oturabileceği, ayaklarını suya sarkıtıp kuruyabileceği bir durak olur. Üstteki tik görünümlü yüzey kaymaz; gerçek ahşap değildir, yağlama ya da zımpara gerektirmez.

Platform sönükken 50 x 50 x 40 cm'lik bir pakete sığar ve çanta dahil yaklaşık 22,3 kg gelir; kıç kasada ya da kabin altındaki bir dolapta saklanır, demirledikten sonra çıkarılır. Daha büyük bir tekneniz varsa uzun boyları platform sayfasında karşılaştırabilirsiniz. Bu boyu şişirmeye Şişme Platform Hava Pompası 500W yeter: küçük platformlar, şezlonglar ve minderler için yapılmış hafif bir pompadır, 230 V (AB) priz ister ve bir dolap rafında yer kaplamaz. Platformu ürün talimatlarında belirtilen basınca kadar şişirin; teknenin bağlama noktalarına nasıl bağlanacağı rehberde anlatılıyor.

Platformu kurmadan önce çevredeki tekneleri ve tenderların geçtiği yolu kontrol edin; dar suda platform, teknenin kapladığından daha geniş bir alan ister. Sığ suda yüzerken dipteki taş bloklara ve seramik parçalarına dokunmayın, suyun altında kalan duvarlar da ören yerinin parçasıdır. Suda biri varken motor ve pervaneler kapalı kalmalı, çocuklar gözetim altında yüzmelidir. Öğleden sonra tur tekneleri çoğaldığında platformu toplayıp daha sakin bir koya geçmek, günün geri kalanını rahatlatır.